ကိုယ္ခ်င္းစာ နာတတ္ပါ .....

ထု ေထာင္း ရိုက္ႏွက္
ငယ္ သံ ထြက္ ေအာင္
ထိုး ႏွက္ လွီး သတ္
ေသြး ပြက္ ပြက္ ယို
ေသ ျပီ ဆုိ မွ
ျဖတ္ ေတာက္ စိတ္ ပိုင္္း
အဂၤါ  တုိင္း ကို
အရိ အရြဲ အခၽြဲ ေတြ ထုတ္
ဆား နဲ႔ သုတ္ ကာ
အသား ပိုင္း တစ္
ျဖစ္ သထက္ ျဖစ္ ေအာင္
ႏုတ္ ႏုတ္ရယ္ စဥ္း
မီး ျပင္း ျပင္း မွာ
ဒယ္အိုး ပူ ပူ
ဆီ ပူ က်က္ က်က္
နႏြင္း ခတ္ ကာ
ခ်ိဳ ဖန္ စပ္ ခါး
ဆုပ္ နယ္ ထား လို႔
အရသာ ပို
ေကာင္းမယ္လိုဟု
စိတ္က ထင္မွတ္
သြားရည္ စက္ယို
အသားက်က္ ကို
စားလုိသည့္စိတ္
ေခတၱ ပိတ္ကာ
နင့္ အသက္ဆုိ
ဘယ္လိုလဲ ................ ????
.....................................................။       ။

                                                 မင္းေနာင္ရိုး

ေငြက်ိဳင္းရွင္

ၾကယ္တာရာ စံုလင္ျပီသခင္
ေငြတိမ္လႊာ မွ်င္ကာဆင္းပါေပါ့
ျမဴႏွင္းျဖဴတုိ႔ ေ၀ေ၀ဆင္
ကုမုျဒာမံႈ ငံုကာဖူးေနႏွင့္
ခ်စ္သစၥာအမွန္ သဘာ၀ကိုလ
စစ္မွန္စြာ လွစ္ကာေဖာ္လို႔
ျပေတာ့မည္ပင္............

ေလညွင္းသြဲ႔သြဲ႔ ႏွင္းႏြဲ႔ႏြဲ႔ႏွင့္
သာစြ၀န္းက်င္ ဒီတညတြင္
အေရွ႔သို႔ေမွ်ာ္မွန္း လြမ္းရသည္တြင္
ရင္၌ေမာပမ္း ေရာ္ကာရမ္းလို႔
ကံေႏွာင္းပံုရိပ္ ဟိုအတိတ္သို႔
လြမ္းမိပါသည္...............
ရင္၌ျဖစ္တည္ ခ်စ္ေဒ၀ီ

ေရႊဂံုသားနွင့္ ေငြက်ိဳင္းသူ
ခ်စ္လြန္ပြဲ ႏြဲခဲ႔ရအတူ
ညြတ္ေမတၱာ ေမာင့္အေပၚရွိေနျပီဟု
သိရစဥ္ျမန္မၾကာမွာေတာ့
မိစၥာျဖတ္လို႔ ပ်က္ခဲ႔ျပီပင္
နိဂံုးစီေမာင့္အေပၚမွာေတာ့
ေရႊစိတ္ေတာ္ အထင္လြဲလို႔အျငိဳးတင္
ေ၀းရပ္သို႔အစဥ္ ႏွင္ေလျပီလား
ေငြက်ိဳင္းရွင္ရယ္.........

ယခုရပ္ေန ကေမၻာေျမသည္
သခင္စံနန္း ျမစိ္မ္းတန္းအလယ္
ေဗြ၀ိုက္ေတာတန္း ျမေတာင္တန္း၀ယ္
ေဘာ္ေငြေရာင္လႊမ္း ႏွင္းျမဴစမ္းလို႔
ကုမုျဒာပန္း ပြင့္လန္းျပီပင္
ထင္းရႈးရနံ႔ေတာရိပ္ပ်ံ႕  ႏွင့္
အေမာင္ဘယ္မွ်လြမ္းရသည္ကို
ခ်စ္သူက်ိဳင္းရွင္ သိေစခ်င္သည္
မ်က္ရည္ပုလဲ ေျမမွ၀ဲရစ္ျပီ.....

သခင္...................
သာယာခ်မ္းျမေတာင္တန္းညသည္
ေမာင့္မွာေတာ့ျဖင့္မရႊင္သာ
ရင္မွာေမာပမ္း သဲငယ္လြမ္းသည္
ဘ၀င္ပမ္း ရင္၌ႏြမ္းပါသည္.....

ထိုထိုမေနာ ဤစိတ္ေဇာေၾကာင့္
လြမ္းေမာဖြယ္ပမ္းသည္
မ်က္ရည္တို႔လဲ ခမ္းေရာ့မည္
ရည္ရြယ္သူေပ်ာက္ေျပးျပီမို႔
ေၾသာ္.......................
ဒီဘ၀ ဒီစခန္းမွာျဖင့္
အျပီးတိုင္ေ၀းၾကျပီထင္ပါရဲ႔
ေမာင္ခ်စ္မိတဲ႔ ေငြက်ိဳင္းေဒ၀ီ
ကေမၻာဇ၀တီ ရယ္...............

                                      မင္းေနာင္ရိုး 

ေလတံခြန္၏ ေတာင္ပံခတ္သံမ်ား

ရင္မွာခ်ည္ေႏွာင္တဲ႔
က်ိဳးတေခ်ာင္းေၾကာင့္
ဥတၱရ ေဇာင္းကို
ဦးေခါင္းနဲ႔ ေျပးေစာင့္ရဲခဲ႔ပါတယ္
အဲ႔ဒိေန႔..........
ေရႊအိုေရာင္ တိမ္တိုက္ေတြရဲ႔ၾကား
အကြၽန္႔ရဲ႔ အလွကို
ျပံဳးရႊင္စြာၾကည့္ေနတဲ႔
သခင္အတြက္
အလွပဆံုးအသံုးေတာ္ခံျပီး
အမႈေတာ္ကို ကုန္စင္ေအာင္
ထမ္းေဆာင္ခဲ႔ပါတယ္.....
သခင္ခ်ည္ေႏွာင္တဲ႔
က်ိဳးတစ္ေခ်ာင္းေၾကာင့္ပဲ
အကြၽန္တို႔ေပ်ာ္စံရာ
ေကာငး္ကင္က်ယ္ၾကီးမွာ
ရွင္သန္ခြင့္ရခဲ႔လို႔
ၾကိဳးကို မျဖတ္လိုက္ပါနဲ႔ ...
သခင့္၏ စိတ္ေစစားမႈနဲ႔အတူ
ေပ်ာ္ေမြ႔ရမဲ႔သူပါ...သခင္ 

တိမ္ကၾကိဳး ..

တဆုပ္တဆုပ္ တိမ္ျဖဴဆုပ္အား

ေ၀့၀ိုက္ေခြဆင္း ရွင္ေလမင္းသည္

အဘယ္ပံုသို႔ ျပဳမည္နည္း

တခါတရံ တိမ္မိလႅာက

ေငြေဆာင္သဲစု ႏုႏုသ႑ာန္

ျပဳေလျပန္သည္

တခါတပါး တိမ္ေတြၾကားမွာ

ထုႏွင့္ထည္ႏွင့္ လွ်ပ္ပန္း၀င့္လို႔

တိမ္ေတာင္တိမ္တန္း ဆန္းဆန္းျပားျပား

၀င့္ၾကြားခန္႔ထည္ ေနၾကျပန္တယ္

ေဘာ္ေငြေရာင္ထုတ္ တိမ္ညိုပုပ္ႏွင့္

ညေနဆည္းဆာ ေနေရာင္လာေတာ့

ေရႊအိုေရာင္လည္း ေတာက္ျပန္တယ္

ေကာင္းကင္မိုးလံုး အျပည့္ဖံုးလို႔

သူ႔မာန္ သူ႔အား သူစြမ္းအားနဲ႔

ေနေပါက္အပ္ဖ်ား ေျမမနားေအာင္

 
ျဖန္႔က်က္ရင္းပင္ ေအာင္ပြဲဆင္သည္

အသင္သည္ကား 

ထက္ေကာင္းကင္ရဲ႔ အလွတပါး...................။    ။

                                                 မင္းေနာင္ရိုး

ငုယင္ဗန္ထိြဳင္

ငုယင္ဗန္ထိြဳင္
တုယွဥ္မျပိဳင္ႏိုင္ သတၱိေသြးကိုေတာ့
စာႏုယဥ္ စီကာကံုးလို႔
ဂုဏ္ျပဳလိုက္ေပေတာ့သည္

နယ္ခ်ဲ႕ ကိုအာခံ
အညံ့မခံ ဇာတိေသြးနဲ႔
ဗီယက္နမ္ေျမမွာ ေျမလန္ေစခဲ႔တဲ႔
ေတာ္လွန္ေရးရဲ႔ သတၱိေသြးကို
တမ်ိဳးသားလံုး သိေစဖို႔
အသက္ကို စေတးလို႔  ျပခဲဲ႔တယ္

ထြက္သက္ေပးေတာင္
အလင္းေရာင္ မျမင္ေစတဲ႔
အနက္ေရာင္ ဒီမ်က္ေစ့စီးကို
ဆြဲဖယ္လို႔ရင္ဆုိင္
ေသမင္းကို အံျပိဳင္တုတဲ႔
ငုယင္ဗန္ထိြဳင္............

အမွန္တရား ပန္းတပြင့္
ေျပာင္း၀မွာ ေၾကြလြင့္ခဲ႔ျပီ
ေႏွာင္းျမညွာေတြ သိေစဖို႔
ေကာင္းဖို႔ရည္ အဖႏိုင္ငံအတြက္
ေသပေစ အသက္ကိုရင္းတာ
တန္ပါတယ္ (ဗန္ထိြဳင္) သူရဲေကာင္းရယ္......။ ။

                                                မင္းေနာင္ရိုး