နတ္သွ်င္ .. အလွ

လွလိုက္ပါေပ့ သက္လွႏုညာ
ပန္းပုဆရာ တုကာပင္မယွဥ္ႏိုင္ဘု
ေရႊအဆင္းနဲ႔ ထိပ္ေခါင္တင္
ဘ၀င္ပို ရင္ဖိုဖို ဟိုေကာင္းကင္ဆီမွ
ၾကယ္စင္တစ္သိန္း ယိမ္းႏြဲ႔ပါတဲ႔ တိမ္ယံပ်ိဳ
ပိုင္စိုးရၾကယ္စင္မႈးရယ္ကြယ္
ရူးေလာက္ေအာင္လွတယ္ပ
ယမင္းသ႑ာန္အဆင္းရယ္ႏွင့္
ဘဒၵေျမ ၀သုန္အခင္းမွာမွ
သက္ဆင္းသည့္ နတ္မိပ်ိဳ
ရတနာအစံု ပံုကာသေပလိမ့္
ပန္းခ်ီဆရာအကုန္ ျခယ္ကာသျပန္ေတာ့
မမွွီပါ့ သူ႔အလွဂုဏ္
လွေသြးရယ္ျခံဳ တစ္သက္ေငးလို႔မကုန္ေတာ့
မ်က္၀န္းလွ ျပာလဲ့ရီမွာ
အေသြးသည္ေျခာက္ခမ္းပါေပါ့
ေၾကာက္ရမ္းကာမေျပာပါ
သမုဒယဟာ အမွန္ပါတြယ္ရစ္ျပီမို႔
အျမစ္တြယ္ငါ့အသဲမွာမွ
ခ်စ္လွပါသတဲ႔ ခ်စ္သူရယ္..........။     ။

ထင္တစ္လံုးနဲ႔ ... လူ

ဘ၀မွာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔
ခရီးဆက္ေနသူခ်ည္းပါပဲ .........

ၾကယ္ေတြ ေန႔တုိင္း မေၾကြေပမဲ႔
လူေတြ ေန႔တုိင္း ေၾကြၾကတယ္
ေတြ႔ၾကတယ္ ...
ဆုံၾကတယ္ .....
ျပီးေတာ့ ..
ဟုတ္ကနဲ    ျငိမ္းသြားတ႔ဲ
မီးေတာက္ေလးမ်ား ပမာ ......

တိတိက်က် ျဖတ္ခ်လိုက္သလိုပဲ
ေထာက္ကနဲ ဆုိတာနဲ႔
ေမွာင္မဲသြားမွာပါ .........

ဒီလိုနဲ႔ပဲ
ျဖစ္တည္မႈေတြ
၀ယ္ၾက ေရာင္းၾက
လဲၾက လွယ္ၾကရင္း
သံသရာဧည့္သည္ေတြ
ခရီးဆက္လာလိုက္ၾကတာ
ဗုဒၶေခတ္က
တီေကာင္ေတာင္ ျဖစ္ခြင့္မရွိတဲ႔
ငါ ..............။               ။

                                     မင္းေနာင္ရိုး